برچسب: آموزش باریستا

  • کامل ترین راهنمای انتخاب و خرید دانه قهوه

    کامل ترین راهنمای انتخاب و خرید دانه قهوه

    در زمان تهیه قهوه، فارغ از نژاد و زیرگونه قهوه، اصطلاحاتی روی بسته بندی ها نوشته شده که احتمالا برای شما شناخته شده نیستند. قهوه ها جدا از گونه و زیرگونه بر اساس شرایط ترکیب شدن، مناطق جغرافیایی کشت، نمره ارزیابی طعمی و اندازه دانه دسته بندی و نام گذاری می‌شوند. در این مقاله سعی کردم بخشی از این نام گذاری‌ها را مورد بررسی قرار دهم.

    ۱. عبارات مربوط به منطقه کشت

    ۱.۱ قهوه میکس (Blend): یعنی چند گونه یا زیرگونه مختلف از کشورهای مختلف با هم با نسبت مشخص ترکیب شده‌اند. به عنوان مثال قهوه ۱۰۰ درصد عربیکای آمریکای جنوبی: یعنی این مخلوط از دانه‌های عربیکا از کشورهای مختلف و از نواحی مختلف آن کشورها تهیه شده است. مثالی دیگر، قهوه ۷۰/۳۰ عربیکا به این معنی که ۷۰ درصد این ترکیب را دانه‌های عربیکا و ۳۰ درصد آن را دانه‌های روبوستا تشکیل داده اند. در ترکیبات عربیکا و روبوستا می‌توان نسبت‌های مختلف داشت و در نتیجه خصوصیات عطری و طعمی مختلفی نیز خلق کرد.

    ۲.۱ قهوه با نام کشور: این نوع نامگذاری در کشور ما بسیار رایج است و معمولا قهوه ها را با نام کشور به فروش می‌رسانند. به عنوان مثال قهوه برزیل، کنیا، اوگاندا و … . این مدل نامگذاری به این معنی است که قهوه از مناطق مختلف آن کشور جمع آوری شده است مثل چند کیلو انار ایران که شامل انار یزد، ساوه و شیراز باشد. در مورد این نام گذاری نکته قابل بیان این است که ملاک کیفیت قهوه صرفا کشورهای کشت کننده قهوه نیست و در هر کشور مناطق مختلف، قهوه با کیفیت‌های مختلف کشت می‌کنند و هر مزرعه قهوه هم محصول نهایی خود را می‌تواند با چند رتبه بندی مختلف به فروش برساند.

    ۳.۱ قهوه تک خاستگاه (Single Origin): این نام گذاری برای دانه قهوه ای استفاده می‌شود که محصول یک منطقه جغرافیایی خاص در یک کشور باشد. من در پست های اینستاگرام سعی کردم هر از چندگاهی مناطق مختلف بعضی از کشورهای کشت کننده قهوه را معرفی کنم. به عنوان مثال در کشور هندوراس مناطقی مثل کوپان، اوپالاچا و … قهوه کشت می‌کنند که اگر قهوه فقط برای یکی از این مناطق باشد قهوه تک خاستگاه معرفی می‌شود. مثلا قهوه هندوراس منطقه آگالتا

    با قهوه های تک خاستگاه با دیدگاه تخصصی‌تری برخورد می‌شود و بیشتر افرادی که قهوه تخصصی می‌نوشند از قهوه های تک خاستگاه انتخاب می‌کنند. اما چرا؟ به عنوان مثال در منطقه آگالتا در کشور هندوراس قهوه با زیرگونه‌های کتورا، بوربون و تیپیکا در ارتفاع ۱۱۰۰ تا ۱۴۰۰ متر از سطح دریا کشت می‌شود و خصوصیات طعمی، اسیدیته ملموس با طعم یاد‌های میوه‌های استوایی به همراه رایحه شکلات و کارامل دارد. اینکه قهوه یک منطقه مشخصات دقیقی دارد و می‌دانیم چه خصوصیات عطری و طعمی دریافت خواهیم کرد سبب می‌شود تا تخصصی‌تر به آن نگاه کنیم.

    قهوه هندوراس

    ۴.۱ قهوه تک مزرعه (Single Farm): پیرو مطالبی که بیان شد، تصور کنید که قهوه ای که در دست دارید، فقط مربوط به یک مزرعه از منطقه آگالتا باشد. به عنوان مثال قهوه برای مزرعه Los Naranjos برای آقای Bernardino Benítez این قهوه مسلما به دلیل مخلوط نشدن با قهوه دیگری خصوصیات عطری و طعمی بسیار قابل درک‌تری خواهد داشت و در نتیجه تجربه قهوه‌نوشی خوشایند‌تری نیز برای مصرف کننده ایجاد خواهد کرد.

    ۲. عبارات مربوط به کیفیت قهوه

    دانه قهوه بر اساس کیفیت به دو دسته تخصصی و تجاری تقسیم بندی می‌شود.

    ۱.۲ قهوه تخصصی: دانه سبز قهوه تخصصی بعد از فرآوری باید شرایطی که بیان می‌شود را در نمونه‌های ۳۵۰ گرمی دارا باشد: هیچ عیب اصلی نداشته باشد و حداکثر ۵ عیب ثانویه داشته باشد، نهایتا ۵ درصد بزرگ‌تر یا کوچک‌تر از اندازه عنوان شده باشد (چون اندازه های متفاوت شرایط برشته کاری متفاوتی می‌طلبند)، در یکی از خصوصیات طعمی، اسیدیتی، تن واری (body) و رایحه بارز باشد، عیب کواکر صفر باشد، رطوبت دانه سبز ۹ تا ۱۳ درصد باشد.

    سپس قهوه براساس فرم قهوه آزمایی انجمن تخصصی قهوه (SCA) توسط سه فرد که دارای مدرک Q Grader باشند، سنجیده می‌شود و اگر نمره‌ای برابر و یا بالاتر از ۸۰ به دست بیاورد جزو قهوه های تخصصی دسته بندی می‌شود. نمونه ای از این فرم را در زیر ملاحظه می‌کنید. نکته قابل توجه این است که هر چه نمره ارزیابی حسی قهوه بالاتر باشد، قهوه ارزنده تر، دارای عیوب کمتر و البته گران‌تر خواهد بود. دقت کنید هر فردی که این فرم را در دست بگیرد، صلاحیت نمره‌دهی به قهوه را ندارد و صرفا در جامعه تخصصی قهوه افرادی که دارای مدرک Q Grader(CQI) از انجمن تخصصی قهوه (SCA) هستند صلاحیت ارزیابی کیفی قهوه را دارند.

    نمونه فرم ارزیابی حسی و طعمی قهوه

    ۲.۲ قهوه تجاری: قهوه‌هایی که نمره پایین‌تری از ۸۰ به دست بیاورند جزو قهوه‌های تجاری دسته‌بندی می‌شوند که نسبت به قهوه‌های تخصصی قیمت و البته کیفیت پایین‌تری دارند. در زیر جدول رتبه‌بندی قهوه را بر اساس تعداد عیوب ملاحظه می‌کنید.

    حداکثر ۳ عیب کواکر و حداکثر ۸ عیب کامل گرید ۱ (Premium)

    حداکثر تا ۵۰ درصد بالاتر و ۵ درصد پایین تر از سایز ۱۵

    حداکثر ۵ عیب کواکر، ۹ تا ۲۳ عدد عیب کامل

    گرید ۲ (Exchange)
    ۲۴ تا ۸۶ عدد عیب کامل گرید ۳ (Standard)
    بیشتر از ۸۶ عیب کامل گرید ۴              (Off Grade)

    ۳. عبارات مربوط به اندازه دانه

    دانه‌های قهوه براساس اندازه دانه (Screen Size) تقسیم‌بندی و نام‌گذاری می‌شوند که در جدول زیر قابل ملاحظه است. نکته قابل توجه در این زمینه یک دستی دانه است یعنی هر چه دانه‌ها یک اندازه‌تر باشند با کیفیت‌تر هستند زیرا در فرآیند برشته‌کاری یکنواخت برشته می‌شوند و شرایط عصاره گیری یکنواخت‌تری خواهند داشت.

    درجه بندی دانه های قهوه بر اساس اندازه

    در انتها جمع‌بندی کنم تازگی قهوه نیز اهمیت به سزایی در کیفیت آن و در نتیجه در شرایط عصاره‌گیری دارد. یعنی هر چه از تاریخ برشته‌کاری زمان کمتری گذشته باشد، قهوه تازه‌تر خواهد بود که باز هم شرایط عصاره‌گیری مطلوب‌تری ایجاد خواهد کرد. ما به عنوان مصرف کننده قهوه در زمان خرید باید از فروشندگان یا برشته کاران اطلاعات قهوه را درخواست کنیم و آگاهانه قهوه بنوشیم.

  • مکانیزم عصاره گیری اسپرسو و راهکارهای بهبود آن

    مکانیزم عصاره گیری اسپرسو و راهکارهای بهبود آن

    [vc_row][vc_column][vc_column_text]

    نحوه عصاره گیری قهوه در روش اسپرسو و سایر روش ها به این صورت است که آب با سابه قهوه تماس پیدا کرده و هر آنچه از قهوه در آب حل شونده است، عصاره گیری می‌شود. این توضیحات شاید خیلی ساده به نظر برسد اما همین مکانیزم ساده اگر به درستی انجام نشود سبب عصاره گیری نامطلوب خواهد شد. در ادامه توضیح می دهم که چه عواملی در عصاره گیری به روش اسپرسو اثرگذار هستند.

    در قدم اول معیارهای شناخت عصاره صحیح را بررسی کنیم. عصاره گیری اسپرسو می تواند 3 حالت داشته باشد:

    • کم عصاره گیری شده (Under Extract)
    • بیش عصاره گیری (Over Extract)
    • متعادل (Balance)

    کم عصاره گیری شده:

    به این معنی است که به اندازه کافی از قهوه عصاره گیری انجام نشده است. معیارهای شناخت اسپرسو کم عصاره گیری شده:

    • سرعت خروج و ریزش سریع
    • مکث کوتاه یا نداشتن مکث اولیه
    • کرمای روشن
    • بو و رایجه محو و غیر قابل تشخیص
    • مزه های ترش و اسیدی زیاد
    • آبکی، خالی از طعم، تن واری پایین

    عواملی که منجر به عصاره گیری کم از قهوه می شوند عبارتند از: دمای پایین آب و دستگاه، درجه آسیاب درشت، عدم چسبندگی ذرات به هم، مقدار و نسبت نامناسب قهوه و آب و …

    اسپرسو آندر

    بیش عصاره گیری شده:

    به این معنی است که بیش از حد از قهوه عصاره‌گیری شده است. معیارهای شناخت اسپرسو بیش عصاره گیری شده:

    • سرعت خروج کند عصاره (گاهی حتی عدم خروج!)
    • مکث زیاد قبل از خروج عصاره
    • کرمای تیره
    • بوی تند و تلخ (مشابه سوختگی)
    • مزه تلخ و شدید
    • ایجاد حس خشکی و گسی در دهان

    عواملی که منجر به بیش عصاره گیری از قهوه می شوند عبارتند از: دمای بالای آب، فشار کم آب، درجه آسیاب ریز، چسبندگی زیاد ذرات به هم (تمپ شدید)، مقدار و نسبت نامناسب قهوه و آب و …

    قهوه اور

     

    عصاره گیری اسپرسو چگونه انجام می شود؟

    زمان عصاره گیری اسپرسو، آب از داخل دستگاه پمپ می شود و از هد شاور در پشت بستر قهوه‌ی تمپ شده جمع می شود ( دقت کنید مقداری آب پشت بستر قهوه جمع می شود، پس نباید هیچ وقت سبد رو از قهوه پر کنیم) و سپس به صورت یکنواخت از بستر قهوه فشرده عبور می کند. ما در زمان تهیه اسپرسو چند المان رو تغییر می دهیم تا به اسپرسو متعادل برسیم. در ادامه هر المان را بررسی می‌کنیم.

    درجه آسیاب

    وقتی قهوه آسیاب می شود در واقع سطح مقطع آن افزایش پیدا می کند. افزایش سطح مقطع به معنی افزایش سطح تماس با آب و هوا است. سطح تماس با هوا از این جهت اهمیت می‌یابد که هر چه درجه آسیاب ریزتر باشد، نرخ آزادسازی گاز دی اکسید کربن بالاتری دارد و در نتیجه سریع تر بیات می‌شود. در زمان عصاره گیری افزایش سطح مقطع به معنی افزایش سطح تماس با آب و در نتیجه افزایش نرخ حلالیت یا همان عصاره گیری است.

    آسیاب قهوه

    در زمان عصاره گیری اسپرسو افزایش درجه آسیاب سبب چسبندگی بیشتر ذرات قهوه آسیاب شده نیز می شوند. اگر درجه آسیاب بسیار ریز باشد، ذرات به قدری به هم می چسبند که آب خیلی سخت عبور می کند یا اصلا توان عبور نخواهد داشت که سبب بیش عصاره گیری خواهد شد. رسیدن به درجه مناسب قهوه برای اسپرسو بعد از داشتن دانش کافی، تجربی است و با سعی و خطا و سنجش عصاره خروجی بر اساس معیارهای ظاهری و عطری و طعمی به دست می آید. پیشنهاد میکنم این پست اینستاگرام من در مورد درجه آسیاب رو ببینید.

    [/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/2″][vc_single_image image=”2988″ img_size=”full” alignment=”center”][/vc_column][vc_column width=”1/2″][vc_single_image image=”2989″ img_size=”large” alignment=”center” onclick=”custom_link” img_link_target=”_blank” link=”https://www.instagram.com/tv/CH-MGldnGm8/?hl=en”][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text]

    وزن و مقدار قهوه مورد استفاده

    اولین پارامتر تعیین کننده وزن مناسب قهوه در عصاره گیری اسپرسو حجم سبد مورد استفاده است. به صورت پیش فرض بر روی اسپرسوماشین ها سبد با وزن مشخص قرار می‌گیرد که می‌تواند در دستگاه های خانگی 14 یا 18 گرم و در دستگاه های صنعتی و حرفه ای تا 23 گرم هم باشد. در نتیجه بازه وزنی قهوه برای عصاره گیری نمی تواند بیشتر از مقدار قابل استفاده در سبد باشد.

    رسیدن به وزن مناسب عصاره گیری وظیفه باریستا است. به این صورت که در کنار تنظیم درجه آسیاب مناسب، وزن بیشتر قهوه به معنی استفاده از ماده حل شونده بیشتر و عصاره گیری بیشتر و وزن کمتر ماده حل شونده کمتر و عصاره گیری کمتر خواهد بود.

    نکته طلایی تغییر وزن قهوه در سبد پورتافیلتر ارتباط آن با زمان عصاره گیری است. به این صورت که هر چه وزن قهوه بیشتر باشد در واقع آب باید از ارتفاع بیشتر و سخت تر عبور کند که این موضوع منجر به افزایش ناخودآگاه زمان تماس آب و قهوه و افزایش عصاره گیری می‌شود. در نتیجه افزایش وزن قهوه مصرفی هم مواد بیشتری در آب حل می‌کند و هم زمان عصاره گیری را افزایش می‌دهد که این نیز خود منجر به افزایش عصاره گیری می‌شود.

    دمای آب و تجهیزات مورد استفاده

    بیش از 90 درصد از نوشیدنی قهوه داخل فنجان رو آب تشکیل می‌دهد و آب به عنوان حلال عناصر و ترکیبات قهوه را در خود حل می‌کند و به زبان ما باریستاها عصاره گیری می‌کند. همانطور که می‌دانیم هر چه دمای آب بالاتر باشد انرژی جنبشی بالاتری دارد و مواد را راحت تر و سریع تر در خود حل می‌کند، در نتیجه هر چه دمای آب بالاتر باشد عصاره گیری بیشتر و سریع تری خواهیم داشت. به صورت کلی دمای آب اسپرسوماشین ها در حدود 90 درجه سانتیگراد تنظیم می‌شود که در دستگاه‌های بالا رده اماکن تغییر دما برای باریستا وجود دارد.

    نکته کلیدی برای باریستا حفظ دمای آب دستگاه در زمان عصاره گیری است. عواملی که در زیر ذکر می‌کنم خطاهایی هستند که می‌توانند سبب کاهش دمای آب و در نتیجه کاهش قدرت آب برای عصاره گیری صحیح شوند.

    1. پیک های شدید کاری کافه و استفاده مداوم و بدون وقفه از دستگاه: این امر سبب کاهش حجم آب داخل مخزن دستگاه، آب گیری مجدد دستگاه و کاهش دمای آب داخل مخزن می‌شود. به باریستاها توصیه می‌شود در زمان های شلوغی کافه به نشانگر فشار دستگاه توجه داشته باشند.
    2. سرد بودن پورتافیلتر و سبد پورتافیلتر: در دستگاه های صنعتی و داخل کافه ها این مشکل معمولا صبح ها و زمانی که دستگاه روشن می شود، رخ می‌دهد. البته اگر در حین کار پورتافیلتر روی دستگاه بسته نماند و فقط در زمان عصاره گیری روی دستگاه بسته شود نیز این مشکل ایجاد خواهد شد. در دستگاه های خانگی هم توصیه می‌شود قبل از عصاره گیری با آب گیری از دستگاه پورتافیلتر و تمام اجزای مرتبط با عصاره گیری را گرم کنیم.

    فشار تمپ و فشردگی سابه قهوه

    عمل تمپ کردن یکی از مهمترین قسمت های کار یک باریستا، برای عصاره گیری صحیح قهوه است. توصیه میکنم حتما مقاله عیوب کانال شدن را مطالعه کنید. با تمپ کردن سابه قهوه فشرده شده و آب به داخل ذرات قهوه نفوذ کرده و مواد قابل حل را درون خود حل می‌کند. هر چه تمپ محکم تر و البته درجه آسیاب ریزتر باشد، چسبندگی سابه قهوه به هم بیشتر و در نتیجه آب سختر عبور خواهد کرد. افزایش سختی عبور آب به معنی افزایش زمان تماس آب و قهوه و افزایش عصاره گیری است. با کاهش فشار تمپ و افزایش درجه آسیاب هم شرایط بالعکس خواهد شد. پس نتیجه می‌گیریم زمان عصاره گیری تابعی از درجه آسیاب و فشار دست باریستا است.

    این نکته مهم را در نظر داشته باشید که فشار دست افراد مختلف متفاوت است و اگر در یک کافه چند باریستا مشغول به کار هستند باید فشار دستشان را با یکدیگر یکسان نمایند.

    در این مقاله سعی شد تمام مواردی که در عصاره گیری اسپرسو از درجه آسیاب تا دمای آب و … را تشریح نماییم. به خاطر داشته باشید که تغییر در هر یک از مواردی که در بالا توضیح داده شد بر روی عصاره گیری و همچنین بر روی سایر المان ها تاثیرگذار است. لطفا در صورت وجود سوال در اینستاگرام با من در تماس باشید.

    [/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]